درخت توت
یک درخت قدیمی و تاریخی می باشد . بیشتر در درختان نهال و جوان پوستی زرد نارنجی بوده که از مشخصه های جالب آن در زمستان است . درختی مقاوم و کم نیاز. به ارتفاع 25 متر هم می رسد .
واریته ها : black mulberry
الف : M.nigra (توت سیاه ) : بومی ایران و به راحتی رشد می کند ولی به علت ریزش میوه و لک کردن سطوح مفروش و باغچه ها به عنوان درخت تزیینی چندان مورد توجه نیست . برای کنترل فسایش خاک توصیه می شود . میوه های خوراکی خوبی تولید
می کند. ارتفاع 9-12 متر دارد . ریشه سطحی و گسترده دارد و با سرعت رشد سریع درختان مسن در صورت نیاز در زمستان هرس باید شوند.در فصل پاییز سالانه کود دامی داده می شود .
عاری از آفات و بیماری هاست .
عیب : شاخه های شکننده و ریزش میوه ها ، تولید لک و مواد زائد می کند .
برگ های بزرگ و قلبی شکل که در خرداد و تیر تا شهریور میوه های تمشک مانند آن می رسند ، که به صورت تازه یا مربا استفاده می شوند . این میوه ها وقتی سن درخت به 3-4 سال نرسیده باشد ظاهر نمی شوند .
ب) توت سفید m.alba : اصل آن از چین است و به ارتفاع 18-20متر می رسد . در برابر سرما و کم آبی مقاوم است .
ج) توت مجنون : مورد توجه طراحان باغ می باشد . و به وفور در پارک ها یافت می شود که در جوانی زیباست ولی با گذشت سن از فرم می افتد و شاخه های زیرین خشک می شوند .
تکثیر توت ها :
بذر را در فروردین تا خرداد ماه به صورت سطحی می کارند و پس از آن توسط شن کش با خاک مخلوط می کنند ( بهتر است قبلا میوه کامل را با ماسه بکوبید)
بر روی آنها در شهریور می توان انواع مجنون ، توت سیاه معمولی و یا شاه توت را پیوند زد که در زمستان سال دوم قابل بهره بردار است .
در پاییز یا اسفند در فضای بیرون می توان قلمه های 30 سانتی متری آن را کاشت .
با شاخه خوابانیدن نیز می توان اقدام به تکثیر نمود که در شهریور یا بهار انجام می شود .
